.+o* รองเท้าผ้าใบกับหัวใจขาด - ขาด *o+.

จันทร์เจ้าขา...
ถ้าฉันจะขอสักสิ่งสักอย่าง
ไม่ใช่ขอช้างขอม้าอย่างก่อนนี้
แต่ฉันจะขอให้คนเก่ากลับมาซักที
ได้ไหมดวงจันทร์ที่แสนดี..ขอแค่นี้สักคืน

วันนั้นฉันผิดเอง
ที่ทำให้ใจเธอหวั่นไหว
ทั้งๆ ที่รู้ว่าเธอไม่มีใคร
แต่ใจฉันมันระแวงไปเอง
ก็เลยทำให้เธอลำบาก
ยิ่งฉันระแวงมากเธอยิ่งหวั่นไหว
ขอโทษนะ..แทนความไหวหวั่นของหัวใจ
แต่อยากให้เธอรู้ไว้ว่าไม่เคยคิดถึงใคร..นอกจากเธอ

เธอจะรู้ไหมนะคนดี
ว่าคนเก่าตรงนี้ยังห่วงหา
ทั้งที่เราได้ร้างรา
แต่หัวใจยังบอกว่าห่วงใย
ไม่รู้นะ..ว่าทำไมเป็นอย่างนั้น
ถึงได้แต่คิดถึงเธอทุกวันอย่างนี้
รู้ทั้งรู้ว่าเธอคงไม่ไยดี
แต่ถ้าฉันขอแค่นี้..ขอแค่มีเธอที่หัวใจเหมือนเดิม

คืนนี้เงียบ..ฟ้าก็เหงา
คิดถึงวันที่เคยมีเราในวันนั้น
วันที่ฉันมีเธอเคียงข้างคู่ใจกัน
เธอรู้ไหมว่าความรู้สึกอย่างนั้น..ฉันอบอุ่นไปทั้งใจ
แต่วันนี้ในคืนนี้
ไม่รู้ว่าเธอคนดีหายไปไหน
คืนก็เหงา..ฟ้าก็เงียบเย็นเฉียบไปทั้งหัวใจ
เมื่อเธอหายความอบอุ่นทั้งหัวใจก็หายไปตาม..

ความห่างไกล ที่ให้ใจเราท้อ
ระยะทางเป็นต่อ แทนความเงียบเหงา
ความผูกพันขาดหาย..ระหว่างเรา
ยังคงเหลือแค่เหงาของวันวาน..

หากวันนี้มีดาวเต็มท้องฟ้า
จะมีสักดวงไหมที่ร่วงหล่นมาในคืนเหงา
จะขออธิษฐานฝากดาวน้อยเบา..เบา
ว่าคนเหงาคนนี้..คิดถึงเธอ..